Εμένα οι Δευτέρες μου…

Εμένα οι Δευτέρες μου θα ήθελα να είχαν κάτι από εσένα…

Να ξυπνούσαμε αγκαλιά και το κρεβάτι να μας τραβούσε στην δίνη του…

Το άρωμα του καφέ να μας τραβούσε στην κουζίνα και κει τα γέλια μας να έσπαγαν την εκκωφαντική σιωπή του κόσμου…

Η όρεξη μας να μας τραβούσε να βάλουμε τα γιορτινά μας, ακόμα και αν δεν γιόρταζε κανείς, γιορτάζαμε εμείς που ήμασταν ζωντανοί…

Η πόλη να μας τραβούσε στις ομορφιές της, στις βόλτες στην Αθήνα, στα σοκάκια που χανόμαστε και βρισκόμαστε ξανά…

Η πείνα να μας τραβούσε να γευτούμε λιχουδιές, τις ώρες που μπουκωμένη σου μιλάω για όσα είδαμε…

Η λιγούρα να μας έστελνε για γλυκό και εγώ όπως πάντα να έτρωγα το δικό σου, γιατί ποτέ δεν μου άρεσε ό,τι επέλεγα…

Η κούραση να μας έστελνε σπίτι, εκείνο που αφήσαμε το πρωί με τέτοια ενέργεια για να έρθουμε να το βρούμε αποκαμωμένοι…

Ο καναπές μας τραβάει και εγώ κουρνιάζω στην αγκαλιά σου λες και περάσαμε τη μέρα χωριστά…

Και συ να μου λες για τα αυριανά σχέδια και να γελάω, επειδή ξέρω πως ποτέ δεν τα ακολουθήσαμε…

Και η μπανιέρα είναι έτοιμη να δεχθεί και να αφαιρέσει την κούραση της ημέρας, αφήνοντας όμως πάνω μας κάθε όμορφη ανάμνηση…

Και το κρεβάτι να αποζητά την παρουσία μας σαν να θέλει να μας παρασύρει σε ένα παιχνίδι που ξέρει ότι θα κερδίσει…

Και μεις ότι θα χάσουμε…

Και τα μάτια θέλουν να κλείσουν…μα λίγο πριν κλείσουν, αντικρίζουν αυτή την ξεχασμένη φωτογραφία, αυτή που έμεινε όταν σκίστηκαν όλες οι άλλες και τελευταία ευχή της ημέρας είναι να σηκωθούμε αύριο πάλι μαζί…

xxx,

Kori

 

Advertisements

2 thoughts on “Εμένα οι Δευτέρες μου…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s